धाडसी महिला पत्रकार जिने एपस्टीन फाईल्स आणली जगा समोर

ज्युली संपादकाच्या या सर्व अटी मान्य करते.पण आता ती आणखी खोलात जाऊन काम करते.तिच्या तपासाचा प्रत्येक शब्द वकील तपासत असतो.तिला वाटलं होतं ती सावधतेने काम करतेय पण तिला हे माहिती नसतं की एपस्टीनची माणसे तिच्या प्रत्येक गतिविधीवर लक्ष ठेवून आहेत आणि तिच्यावर कधीही हल्ला होऊ शकतो.आधी तिच्या इमेलवर एक धमकीचा मेल येतो ‘ड्रॉप द एपस्टीन स्टोरी,फायनल वार्निंग!’ज्युलीला वाटतं ही एक पोकळ धमकी आहे.पण यानंतर तिच्या घरासमोर एक काळी कार प्रत्येक क्षणी तिच्यावर नजर ठेऊन असलेली ती बघते.

एक दिवस ज्युलीची मुलगी घाबरुन घरी पळत येते.ती सांगते एक माणूस पुर्ण रस्त्यात तिचा पिच्छा करीत होता,तो काही बोलला नाही पण मला बघून कुत्सितसारखा हसत होता.ज्युली तुरंत पोलिसांना फोन करते.रिर्पोट तर बनून जाते पण कोणतीही कारवाई होत नाही.यानंतर खूप काहीतरी वाईट होतं.ज्युलीला तिच्या मुलीच्या शाळेतून एक आपातकालीन कॉल येतो.ज्युली वेड्यासारखी धावत तिच्या शाळेत जाते.प्राचार्याच्या कक्षात जाताच एक ब्लेझर घातलेली महिला तिला दिसते.ती महिला ज्युलीला सांगते की माझ्याकडे एक गुप्त तक्रार आली आहे की तू तुझ्या मुलीकडे व्यवस्थित लक्ष देत नाही आहेस,तू खूप रात्रीला घरी येतेस,तुझ्या कामांमुळेच तुझी मुलगी ही दूर्लक्षीली जात आहे.रिर्पोटनुसार तुझी मुलगी खूप संवेदनशील भावनिक ट्रॉमामधून जात आहे.ज्युलीला याचा मानसिक धक्का बसतो.ती विचारते,कोणी केली ही गुप्त तक्रार?पण ती महिला सांगते,गुप्त तक्रारीचे सूत्र सांगितल्या जात नाही.ज्युलीचे दोन तास आपली बाजू सांगण्यात खर्ची पडतात की ती गुप्त तक्रार ही खोटी होती,सुनियोजित होती आणि फक्त घाबरवण्यासाठी होती.साेशल वर्कर तिथून निघून जाते.प्राचार्य दिलगिरी व्यक्त करते मात्र,ज्युलीची मुलगी रडू लागते.ज्युली तिला समजवते,होतं असं कधी-कधी.गैरसमज होतात असे.मात्र,आता तिला खात्री झाली की एपस्टीन हे सर्व घडवून आणतोय.तो तिच्यापर्यंत हा निरोप पोहोचविण्यात यशस्वी होतो की,तू जर थांबली नाहीस तर…मी तुझ्या मुलीपर्यंतही पोहोचू शकतो.

त्याच रात्री ज्युलीच्या संपादकाला मेनहॉटनच्या एका खूप मोठ्या वकीली संघटनेकडून एक रेकॉर्डेड कॉल येतो. त्यात ते सांगतात की ते जेफ्री एपस्टीनच्या बाजूने बोलत आहे.तुम्ही जर त्यांच्या विरोधात एकही चुकीचा शब्द प्रसिद्ध केला,तर आम्ही तुमच्या संपादक,तुमच्या वृत्तपत्रांवर आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे तुमची पत्रकार ज्युली ब्राऊनवर गंभीर खटले दाखल करु.रात्रीच्या ११ वा.संपादक ज्युलीला फोन करतो,त्यांना सगळं काही माहिती झालं आहे आपण काय करतोय?त्यांना कसं माहिती झालं?ज्युलीला खात्री पटते,ही माहिती तिच्या वृत्तपत्रीय कार्यालयातून फूटली आहे.आता ती ऑफिसला जाणे सोडून देते आणि घरुनच काम सुरु ठेवते.ती कोणावरही विश्‍वास ठेवीत नाही.

तिला खूप जरुरी कामामुळे ऑफिस जाण्याचे काम पडले तर तिचे सहकारी तिच्याशी बोलण्यापासून कचरत हाेते.त्यांना कोणालाही अश्‍या महिलेसाेबत दिसायचं नव्हतं जिने एपस्टीन नावाच्या राक्षसासोबत लढण्याचे ठाणले होते.ज्युलीचा एक वरिष्ठ पत्रकार सहकारी तिला बाजूला घेऊन जातो आणि तिला समजावतो,ज्युली तुझा हा शोध तुझ्यासाठी योग्य नाही.एकदा स्वत:च्या मुलीविषयी,स्वत:च्या कुटूंबासाठी तर विचार कर.ज्युलीवर आता खूप दबाव वाढला होता.तिला वाटू लागलं आता थांबण्यातच हित आहे,पण ती आता थांबू शकत नव्हती कारण व्हर्जिनियाचे शब्द तिच्या कानात आदळत असतात,‘जर तू थांबलीस तर ते लोकं पुन्हा जिंकून जातील!’

ज्युली एका स्टारबकमध्ये आणखी एका पिडीतेची मुलाखत घ्यायला जाते.अशी महिला जिच्यावर ती पंधरा वर्षांची असताना एपस्टीने बलात्कार केला होता.आता ती दोन मुलींची आई झाली असते व दशकांनंतर ती या विषयावर बोलण्यासाठी तयार झालेली असते.मुलाखतीच्या मध्येच त्या महिलेचा फोन व्हायब्रंट होतो.ती पाहते मोबाईल स्क्रीनवर तिच्या दोन मुलींचा फोटो आहे ज्या बगिच्यात खेळत होत्या.तिचा चेहरा पांढरा पडतो.ती फोन ज्युली समोर ठेवते.अनोळखी क्रमांकावरुन तो फोटो आलेला असतो.त्या महिलेचा श्‍वास अडकतो.ती आपली पर्स घेते व वेड्यासारखी आपल्या मुलींकडे स्टारबकमधून बाहेर धावत सूटते.ज्युली स्तब्ध बसून रहाते.एक ही शब्द न बोलता.तिला कळून चुकतं की एपस्टीन फक्त तिच्यावर पाळत ठेऊन नाही आहे, तर तो प्रत्येक त्या पिडीतांवर पाळत ठेऊन आहे ज्यांच्याशी ती बोलत असते.तिला हे कळून चुकतं की ती एका खूप मोठ्या जोखिमेत अडकली आहे.तिला काहीही करुन आता लवकरात लवकर तिचा शोध प्रसिद्ध करावा लागेल,तिला थांबवण्यापूर्वीच !

परंतू,तिचा संपादक हा समाधानी नसतो.वकीलांना आणखी वेळ आणखी पुरावे हवे असतात.वेळचअशी गोष्ट अशी असते जी… ज्युलीकडे मुळीच नसते.परंतु  २००५ च्या पाम बीच हाऊसच कांडचा तपास करणारा एक गुप्तहेर ज्युलीशी अनोळखी नावाने संपर्क करतो.ज्युली त्याला एका पार्किंगच्या तळघरात भेटते.तो तिला एक फ्लॅश ड्राईव्ह देतो.या ड्राईव्हमध्ये एपस्टीन व सर्व प्रभावशाली बलात्का-यांच्या विरोधात पिडीतांचे ऑन रेकॉर्ड बयाण असतात.पोलिसांचा अहवाल होता ज्यात आरोपी हे मुलींना त्यांच्या खासगी बेटांवर,खासगी जेटमध्ये व बंगल्यांमध्ये बोलावून अत्याचार करीत होते.शेकडो मुलींची साखळी त्यांनी डॉलर्सचे आमिष दाखवून निर्माण केली होती जे खूप गंभीर होतं.गिलेन मेक्सवॅल जे हे सगळं एपस्टीनसाठी घडवून आणत होती.२००८ चा तो अहवाल ज्यात इतके ठोस पुरावे असताना,एपस्टीनच्या विरोधात तपास बंद झाला व एक गुप्त डील झाली व हे सगळे पुरावे कधीही न्यायालयात न्यायाधीशांसमोर आणलेच गेले नाहीत!

आता ज्युलीकडे ते सगळं होतं जे तिला हवं होतं.आता ती स्वत: सगळं काही प्रसिद्ध करु शकत होती.मात्र,ज्यावेळी ती तिच्या वृत्तपत्राच्या सर्व्हरला उघडते तिची कागदपत्रे अपलोड करण्यासाठी,तिचे लॉगिंग कामच करत नाही.ती वृत्तपत्राच्या आयटी सेलला कॉल करते.ते सांगतात त्यांनाही हे माहिती नाही की असं का घडतंय.ती आपल्या संपादकाला फोन करते की कोणीतरी तिला ‘लॉग आऊट’केलं आहे.संपादक तिला सांगतात,तातडीने ऑफीसमध्ये ये.ज्युली पहाटे ६ वा.ऑफिसला आपल्या न्यूज रुममध्ये येते.तिचे सपांदक,कार्यकारी संपादक आणि त्यांचे वकील तिघेही तिथे असतात.ज्युली आम्ही या शोधाला सस्पेंड करीत आहोत.असं तिचे संपादक सांगतात.ज्युलीला धक्का बसतो.आम्हाला अनेक बेकायदेशीर धमक्या दिल्या जात आहेत आणि आमच्या विमा कंपनीने देखील अश्‍या स्थितीत होणा-या आर्थिक नुकसानीला कव्हर करणार नसल्याचे कळवले आहे.आपल्याला इथंच आता सगळं काही थांबवावं लागेल….!

सर,थांबवण्याचा अर्थ आहे या शोधाला कायमचं संपवणे.माझ्याकडे सगळे पुरावे आहेत,आपण ही केस जिंकू शकतो.यावर संपादक सांगतात की एपस्टीनकडे अमर्यादित ताकद आहे,तो आम्हाला कंगाल करुन टाकेल जरी आपण त्यांनी टाकलेल्या खटल्यात जिंकलो तरी आपण हरुन जाऊ.ज्युली आपल्या संपादकाकडे पाहते…तो माणूस ज्याने तिच्या या शोध बातमीला स्वत: मंजुरी दिली होती.तो ज्युलीसोबत डोळे मिळवू शकत नव्हता.ज्युली बाहेर पडते.आपला लॅपटॉप,आपल्या फाईल्स सोबत घेते आणि रागात कार चालवित घरी येते.आपल्या किचनमध्ये बसते आणि विचार करते,सर्वांनी मिळून तिला मोडून टाकले आहे.एपस्टीन पुन्हा एकदा जिंकला.तिची मुलगी तिला रडताना पाहते.ज्युली आपल्या मुलीकडे पाहते आणि पंधरा वर्षांची तिची मुलगी…एपस्टीनच्या सगळ्या पिडीतांसाखी तिची स्वत:ची मुलगी…तिला विचार येतो एपस्टीनने हेच सगळं तिच्या मुलीसोबतही केलं असतं तर…ती गप्प बसली असती का?पण तरीही ती हे सगळं सोडून देण्याचा निर्णय घेते आणि आपल्या उरलेल्या आयुष्याचा व आपल्या कुटूंबाचा विचार करते.त्या रात्री पहील्यांदा ती आपल्या मुलीला जवळ घेऊन झोपते.

दुस-या दिवशी सकाळी ती आपल्या कार्यालयात जाते.सगळ्यांना वाटतं तिने एपस्टीन विरोधातील बातमी सोडून दिली आहे.पण,प्रत्यक्षात तिने त्या बातमीचा पिच्छा सोडला नव्हता.ती गुप्तरितीने यावर काम सुरु ठेवते.तिच्या संपादकाला वाटतं तिचा शोध बंद झाला आहे पण,ती निर्धार करते की जर तिचे वृत्तपत्र तिचा शोध प्रसिद्ध करणार नाही तर ती स्वत: इतर वृत्तपत्रांकडे यासाठी जाईल.ती ब्रॅडली एडवर्स आणि पॉल कॅसिलपर्यंत पोहोचते.हे ते वकील होते ज्यांनी एपस्टीनच्या अत्यंत प्रभावी वकीलां विरोधात पिडीतांसाठी एक दशकांपासून लढा देत होते.ते पण याच्याच शोधात होते की एक पत्रकार मिळून जावी जी त्यांची कहाणी छापण्यासाठी तयार झाली पाहिजे.ते तिला संपूर्ण एपस्टीन व ट्रम्पचा अधिकारी डोकोस्टाच्या गुप्त डीलचे दस्तावेज देतात.तिला एपस्टीनच्या अत्याचाराला बळी पडलेल्या सर्व पिडीतांचे संपर्क क्रमांक व गुप्त पुरावे देतात.

ज्युली संपूर्ण अमेरिकेत एपस्टीनच्या अत्याचारा बळी पडलेल्यांशी संपर्क साधते.त्या सगळ्यांसोबत संवाद साधते.त्यांना एकमेकांसोबत जोडते.एक नेटवर्क तयार करते अश्‍या पिडीतांचा जे कधीही एकमेकींशी भेटल्या नव्हत्या पण अगदी कोवळ्या वयात सारखाच पाशवी अत्याचार सहन केला हाेता.ज्युली त्यांना ऑन रेकॉर्ड जाण्यासाठी प्रोत्साहित करते.पैशांसाठी नव्हे,प्रसिद्धीसाठी नव्हे तर…न्यायासाठी!ज्युलीची संपूर्ण बातमी तयार असते.सगळ्या छायाचित्रांसह व पुराव्यांसह.आता ती नाजूक पत्रकार नव्हती जी एकेकाळी प्रभावशालींच्या बातम्या देण्यापासून वाचत होती.आता ती एक बलाढ्य मनाची पत्रकार बनली होती.

ती शेवट्यांदा आपल्या संपादकाकडे जाते व सांगते ,मी या बातम्या प्रसिद्ध करत आहे.तुमच्यासोबत किंवा तुमच्याशिवाय….!जर तुम्हाला त्या प्रसिद्ध करायच्या नसतील तर मी त्या न्यूयार्क टाईम्स,वाशिंगटन पोस्ट्स,गार्डीयनकडे देईल पण या बातम्या…प्रसिद्ध होत आहेत….!संपादक तिच्या डोळ्यात एक आग बघतो.ही ती ज्युली नसते जिला तो १५ वर्षांपासून ओळखत असतो.

संपादक हा कार्यकारी संपादकाला कॉल करतो,मग कंपनी मालकाला फोन लावतो.सहा तासांची बैठक होते व अखेर संपादक ज्युलीच्या कक्षात जातात आणि सांगतो’आपण या बातमीला प्रसिद्ध करीत आहोत,पण गोष्ट बिघडली तर ही तुझी जबाबदारी असेल’.ज्युली त्याच्या डोळ्यात पाहते आणि म्हणते’ I Know’.

२८ नोव्हेंबर २०१८.मयामी हेरल्डस या वृत्तपत्रात एक बातमी प्रसिद्ध होते ज्याला ‘Perversion of Justice’ नाव दिले जाते.ज्यात खुलासा केला जातो की कसा जेफ्री एपस्टीनने वर्षानुवर्ष लहान-लहान कोवळ्या वयातील मुलींवर बलात्कार केला आणि कश्‍याप्रकारे सरकार व प्रशासनाने त्याला मोकळे सोडले.या बातमीचा प्रभाव इतका झाला की त्या दिवशी हीच बातमी संपूर्ण अमेरिकत पहील्या क्रमांकावर होती.अवघ्या दोनच तासाच ट्टीटवर शोध घेतली जाणारी ही क्रमांक-१ ची बातमी होती.६ तासांच्या आत अमेरिकेतील सगळे सुप्रसिद्ध वृत्त वाहिन्या या बातमीला प्रसिद्धी देत होते.२४ तासांच्या आत फेडरल प्रोसिक्यूटरला बयाण द्यावं लागतं की ते या गुन्ह्याचा तपास पुन्हा उघडतात आहेत…!